SZACH MAT

Dota Szymborska: Lubię szachy. Niestety nie  mogę powiedzieć, że potrafię grać ale znam zasady. Uważam, że szachy są cudownie rozwijającą grą dla dzieci. I jeżeli tylko maluch nie zjada pionków to powinniśmy zacząć „grywać”  z maluchem w poważne gry. Córeczka mojej koleżanki właśnie zdobyła srebrny medal I Integracyjne Mistrzostwa Gliwic Przedszkolaków w Szachach. Pokazało to, że jest więcej „zwariowanych” mam, którym zależy na tym by ich dzieci się lepiej rozwijały.

Milena Kawecka: Dlaczego szachy? U nas w rodzinie to już taka tradycja. Mnie tata posadził przed szachownicą też, gdy miałam jakieś 4 czy 5 latek. Poza tym w naszej bułgarskiej rodzinie był taki zwyczaj, że po obiedzie siadaliśmy do szachownicy i graliśmy każdy z każdym (dziadek, wujek, tata, kuzyn, kuzynka ja i siostra). Więc naturalną koleją rzeczy było to, że Gosia też poznała tę grę. Oczywiście jako kolejną po innych, prostszych. Bo najpierw były warcaby, chińczyk, grzybobranie, bierki itp. Najpierw wszystko na zasadach zabawy, dawaliśmy jej wygrywać...Potem, gdy widziała jak my gramy (miała wtedy niecałe 4 latka) zaczęliśmy (głównie mój tata) tłumaczyć jej podstawowe zasady tej "królewskiej gry". Z początku też było to na zasadzie wygłupów (przegrany dawał 1000 buziaków lub coś w tym stylu)a potem coraz poważniej.

D.S.: A Gosia nie zniechęca się do tego, że ma siedzieć przed szachownicą, a nie tak jak koleżanki przed monitorem komputera? Teraz dzieci dużo szybciej operują myszką, uwielbiają gry komputerowe..

M.K.: Od czasu ostatniej przeprowadzki (tu w końcu mamy Internet)Gosia gra też przez Skype z Ciocia Julą (moją siostrą) lub takim kolegą Filipkiem w szachy. Mamy też wśród wielu innych gier na komputerze i szachy. Choć przyznam że woli te rzeczywiste a nie wirtualne, te które może wziąć do rączki, bawić się nimi, poczuć je).

D.S.: Jak myślisz do kiedy maluchowi wystarczy nasza „wiedza” kiedy potrzebują profesjonalnej pomocy?

M.K.: Do tej pory nie chodziła na kółko szachowe, grała tylko z moim tatą i ze mną. Ale po tym turnieju, podeszła do nas pani sędzina z prośbą, by Gosia przyszła do niej na zajęcia, bo szkoda tracić i zaniedbać taki talent.  Więc od najbliższej środy będzie razem z dziadkiem jeździła na zajęcia, które w klubie "Chatka" na osiedlu Gwardii prowadzi ta pani sędzina(niestety jest to w takich godzinach, że ja nie zdążyłabym odebrać jej z przedszkola i dojechać tam, ale dziadek się zaoferował. Od września zaczyna zerówkę w Szkole Społecznej na Robotniczej i tam normalnie jest to jako zajęcia dodatkowe w świetlicy(ale profesjonalnie prowadzone)i tam też jeśli będzie chciała to ją zapiszę.

D.S.: Czy rośnie Ci w domu mały-duży umysł ścisły?

M.K.: Przez ostatni rok bardzo się rozwinęła intelektualnie, ale widzę, że idzie w kierunku przedmiotów ścisłych (co po części ma wiele wspólnego z tą grą),bo wspaniale dodaje i odejmuje już nawet na liczbach 2cyfrowych,interesuje się różnymi zjawiskami fizycznymi, trochę astronomią(to po ostatniej wycieczce do Planetarium)). Poza tym potrafi wiele rzeczy, faktów bardzo dobrze łączyć ze sobą i kojarzyć. Co też wynika z zasad tej pięknej gry, tam przecież też trzeba łączyć swoje ruchy z ruchami przeciwnika...Więc ogólnie na razie same plusy. I oby tak dalej!

D.S.: Czasem cudownie ponieść porażkę – wtedy gdy wygrywa z nami w szachy nasze dziecko! Dziękuje za rozmowę.

Gosia Kawecka ma 5 lat i 8 miesięcy, życzymy jej kolejnych szachowych sukcesów!